Andrzej Nowicki  -  Douglas Coulter  USA

partia korespondencyjna rozegrana przez internet
1998

 

Obrona sycylijska  [B43]

                 1.    e2 - e4        c7 - c5
                 2.   Sg1 - f3        e7 - e6
                 3.    d2 - d4        c5 x d4
                 4.   Sf3 x d4        a7 - a6

          Powstał "wariant Paulsena w obronie sycylijskiej".
          Ruch 4...a6, podobnie jak w wariancie Najdorfa - 
          przygotowuje przyszłe działania czarnych na skrzydle 
          hetmańskim (poprzez ruch b7-b5), przygotowuje też ruch 
          Hd8-c7 uniemożliwiając zawczasu atak skoczkiem na hetmana 
          (Sb5)

                 5.   Sb1 - c3       Hd8 - c7
                 6.   Gf1 - e2        b7 - b5

          Ruch b7-b5 występuje zwykle w późniejszym stadium partii.
          Czarne powinny najpierw rozwijać figury na skrzydle 
          królewskim. 

                 7.     O - O         b5 - b4

 

Przedwczesne. 
Czarne oddają białym punkt c4

 

 

                 8.     Sc3 - b1

          Tylko tak. Oczywiście nie 8.Sa4, gdyż na tym polu skoczek 
          nie miałby żadnych perspektyw. Po ruchu, który nastąpił 
          w partii białe mogą manewrem Sb1-d2 przejąć kontrolę nad 
          punktem c4 i umieścić na nim w przyszłości jedną ze 
          swoich lekkich figur. Warto zauważyć, że przewaga w 
          rozwoju pozwala białym wykonać tak skromny ruch jak Sc3-b1  
          i nie ma on wielkiego wpływu na ich dalszy rozwój.

                 8.     . . .        Gc8 - b7

          Czarne zaatakowały pionka e4. Ten sam cel osiągały po 
          8...Sf6, co było lepsze o tyle, że rozwijało jedną z 
          figur skrzydła królewskiego.

                 9.     Ge2 - f3     Sg8 - f6

          Dokładniejsze było 9...Gd6 10.h3 Se7

                10.      e4 - e5

          Ten ruch nie pozwala już na tempowe posunięcie Gf8-d6

                10.     . . .        Sf6 - d5
                11.     Wf1 - e1

          Umacniając pionka e5 białe uzyskują niewielką przewagę.

                11.     . . .        Gf8 - c5

          Lepsze było 11...d6, gdyż pozwalało uwolnić się od 
          niewygodnego pionka e5.

                12.     Sd4 - b3     Gc5 - b6

          Teraz już widać, że po niedokładnym 11...Gc5 i kolejnym 
          12...Gb6 czarne osłabiły przekątną a3-f8, utrudniając 
          sobie w przyszłości likwidację pionka e5 poprzez d7-d6

                13.      a2 - a3      a4 - a5
                14.      a3 x b4      a3 x b4

          Wymiany figur na skrzydle hetmańskim mają na celu 
          zlikwidowanie ewentualnej, przyszłej kontrgry czarnych na 
          tym skrzydle.

                15.     Wa1 x a8     Gb7 x a8
                16.     Hd1 - d3

 

Hetman zajął doskonałą pozycję, kontrolując obie ważne przekątne: f1-a6 i b1-h7. Oprócz tego białe poprzez manewr 17.Gf3-e4 mogą wymusić dalsze osłabianie pozycji czarnych pionków na skrzydle królewskim.

 

 

                16.      . . .       O - O

          Trudno określić co w tej pozycji jest bardziej ryzykowne:
          wykonanie roszady czy też dalsze z nią zwlekanie. Białe 
          mają duże szanse na szybki atak na skrzydle królewskim,
          gdyż część lekkich figur czarnych jest na skrzydle 
          hetmańskim.

                17.     Sb1 - d2

          Pole e4, które opanowały białe, będzie im służyć jako 
          punkt przerzutowy dla ich lekkich (a potem ciężkich) 
          figur. Widać już niedostatki ustawienia czarnych gońców.

                17.      . . .       Wf8 - c8

          Próba przeniesienia gry na skrzydło hetmańskie, gdyż tam 
          czarne mają więcej figur niż białe.

                18.     Gf3 - e4      h7 - h6

          Ten pionek będzie uciążliwą słabością. Ciekawą kontynu- 
          acją dla czarnych było: 18...Sf4 19.Hg3 Gxe4 20.Sxe4

                19.     Hd3 - g3     Sb8 - a6

 

Białe mają nacisk na punkt h6, jak jednak szybko rozstrzygnąć, skoro skoczek d2 "przeszkadza" gońcowi c1 w decydującym uderzeniu w punkt h6?

 

 

                20.     Sd2 - c4

          Tylko tak. Skoczek zajął aktywną pozycję odsłaniając 
          gońca (grozi bicie na h6), poza tym skoczek zaatakował 
          punkt d6 i gońca b6, odbierając czarnym możliwość 
          zagrania  20...Ha7?! co po 21.Gxh6 Gxf2+ 22.Hxf2 Hxf2+ 
          23.gxh6
  dawało czarnym gorszą, ale nadającą się do 
          obrony pozycję. Skoczka oczywiście nie można przyjąć, 
          gdyż po 21.Gxh6  czarne nie obronią się. Nie pomoże nawet 
          rozpaczliwa próba odciągnięcia hetmana 22...Gxf2+, bo 
          białe odbiją po prostu królem, a biały skoczek b3 
          skutecznie odbiera czarnemu hetmanowi pola c5 i d4  
          z których mógłby szachować białego króla.

                20.      . . .       Kg8 - h8
                21.     Hg3 - h4     Hc7 x c4

          Inną kontynuacją było 21...Hd8 lecz po 22.Hh5 czarne 
          przegrywały tak po: 22...Hf8 23.Sd6! jak i po: 22...Wxc4 
          23.Gxh6! z decydującą groźbą 24.Gg5+

                22.     Gc1 x h6

          Typowe w takich pozycjach uderzenie. Przyjąć gońca nie 
          można gdyż czarne dostałyby mata w 5 posunięciach.
          Teraz zaś grozi Gh6-g5+ z szybkim matem.

                22.      . . .        f7 - f5

          Próba ograniczenia działania gońca e4.

                23.     e5 x f6 (bicie w przelocie)
                23.      . . .       Sd5 x f6
                24.     Sb3 - d2

          Ważne posunięcie, które odciąga czarnego hetmana od 
          miejsca dalszych wydażeń.

                24.      . . .       Hc4 - b5

          Ciekawsze było zwrócenie figury: 24...Gxf2+!? 25.Kxf2 
          Hc5+
 26.Ge3+ Hh5 27.Hxh5 Sxh5 z małą tylko przewagą 
          białych.

                25.     Gh6 - g5+    Kh8 - g8
                26.     Gg5 x f6     Ga8 x e4
                27.     Hh4 - g4

          Po 27.Sxe4 czarne mogłyby przedłużać grę po 27...Hf5 
          28.Hg3 Gxf2+ 29.Hxf2 Hxf2+ 30.Kxf2 Wxc2+ 31.We2 Wxe2+ 
          32.Kxe2 d5

                27.      . . .       Gb6 x f2+
                28.     Kg1 - h1

          Równie dobre było przyjęcie gońca. Pozycja czarnych jest 
          już i tak przegrana.

                28.      . . .        g7 - g5
                29.     Hg4 - h5     Ge4 x g2+
                30.     Kh1 x g2     Hb5 - d5+
                31.     Sd2 - e4    i czarne poddały się

          Czarne nie mają już możliwości szachowania białego króla, 
          a ich własny król zostanie wkrótce zamatowany.

 

                   powrót